Huil maar niet, het komt allemaal wel goed

Het zijn woorden die ik regelmatig hoor. En welke ik soms ook zeg en heb gezegd
tegen mensen met een trauma en die verdrietig zijn. Maar steeds vaker slik ik die
woorden in. Immers, dagelijks word ik als IC- en brandwondenverpleegkundige
geconfronteerd met trauma’s die de patiënt, en niet te vergeten zijn naasten,
hebben doorgemaakt. En ik wil niks anders dan troosten en geruststellen en
zeggen dat het allemaal wel weer goed komt. Maar is dat ook zo?