(On)mogelijkheden in decubituspreventie

In de huidige maatschappij hebben we de mooiste hulpmiddelen en gespecialiseerde kennis tot onze beschikking om decubitus te voorkomen. Toch lijkt het soms te ontbreken aan kennis, wilskracht en/of discipline om de eenvoud van decubituspreventie te zien. Laatst gaf ik een les over decubitus. Bij de cursisten kwamen al snel de onmogelijkheden van preventieve zorg naar voren. De ene patiënt kan niet draaien door contracturen, de ander is te verward en de derde wil niet etc, etc. Deze snelle reacties verbaasden mij. Zouden we met elkaar niet meer moeten kijken naar wat we wel kunnen doen? Dit vraagt iets van onze creativiteit, om met beperkingen preventie toch zo goed als mogelijk uit te voeren.